سلام بخش تنهایی من

چقدر بغض گلوی منو فشار میده

بازم خوبه اینجا هست

اینجایی که میشه وقتی دارم لبریز میشم از بی کسی و تنهایی اگه بتونم

تازه اگه بتونم میام اینجا

خیلی وقتها همینم ندارم

به این جمله فکر میکنم که هرچیز که منو نمیکشه منو قوی تر میکنه

واقعا اینطوره؟

یا من روز به روز دارم ضعیفتر میشم؟؟

نمیدونم

فقط میدونم توی جهنمی هستم که روز بدون جنگ ندارم

از ۷ صبح که تا ۶ عصر میرم سر کار

بین کارم که ۱ساعتی فحش میشنوم از زنم و ...

عصر هم که میرم تازه دستش میرسه و کتک

اخه چقدر تحمل؟

من اکه یکی بیاد و فقط یک صدم مشکل منو داشته باشه بهش میگم خری که هنوز موندی

حالا من چیه ام؟

خدایا بازم شکرت...

شکر

برای تو...